Thursday, 9 February 2012

ਅਮਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ

 ਕਿੰਨਾ ਸੱਚ ਸੀ ਮੇਰਾ ਡਰ...!!

 ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮਾਂ

 ਇੱਕ ਬਾਤ ਸੁਣਾਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ

 ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ

 ਇੱਕ ਦਿਓ ਦਾ ਘਰ ਸੀ ,

 ਉਸ ਘਰ ਜਦ ਬਾਤ ਦਾ ਨਾਇਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ

 ਤਾਂ ਵਿਹੜੇ 'ਚ ਚਰਖਾ ਕੱਤਦੀ ਦਿਓ ਦੀ ਮਾਂ

 ਨਾਇਕ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ

 ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਸਦੀ ਸੀ ਤੇ ਫੇਰ ਰੋਅ ਪੈਂਦੀ !

 ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਦਾ ਤਾਂ

 ਦਿਓ ਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਕਿ -

 ਮੈਂ ਹੱਸੀ ਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਹਾਂ

 ਕਿ ਇੰਨੇ ਦਿਨ ਬਾਦ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਵੇਖਿਆ ਹੈ

 ਤੇ ਰੋਈ ਇਸ ਲਈ ਹਾਂ

 ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਰਾਖਸ਼ ਹੈ

 ਤੈਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ !

 ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ

 ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਵੀ ਦਿਓ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਲੀ ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ,

 ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਸਿਆ ਇਸ ਲਈ ਸਾਂ

 ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਂਨੂੰ ਮਿਲੀ ,

 ਤੇ ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਰੋਇਆ ਇਸ ਲਈ ਸਾਂ

 ਕਿ ਜੱਗ ਰਾਖਸ਼ ਹੈ

 ਤੈਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ....!

 ਕਿੰਨਾ ਸੱਚ ਸੀ ਮੇਰਾ ਡਰ...!!

ਅਮਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ

ਸੁਰਜੀਤ ਗੱਗ

ਮੁਬਾਰਕ ਪਾਤਰ ਨੂੰ

ਦੇ ਦੇਂਦੇ ਕਿਸੇ ਹਮਾਤੜ੍ਹ ਨੂੰ
ਕਾਹਨੂੰ ਦੇ'ਤਾ ਪਾਤਰ ਨੂੰ
ਉਹਨੂੰ ਕਾਹਦਾ ਘਾਟਾ ਸੀ
ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਕੜ ਪਾਟਾ ਸੀ
ਗਾਉਂਦਾ ਲਿਖਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣੀਂਦਾ
ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਂ ਸੁਰਜੀਤ ਸੁਣੀਂਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ 'ਜੱਜ' ਤੇ ਹੁਣ 'ਪਾਤਰ' ਨੂੰ
ਸੱਟ ਵੱਜੀ 'ਗੱਗ' ਦੀ ਆਕੜ ਨੂੰ?
ਅਸੀਂ ਪਦਮ-ਸ਼ਦਮ ਤੋਂ ਕੀ ਲੈਣਾ
ਇਹ ਹੋਣ ਮੁਬਾਰਕ ਪਾਤਰ ਨੂੰ
ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਨਾ ਪੁੱਛੇ ਹਮਾਤੜ੍ਹ ਨੂੰ
ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਆਕੜ ਨੂੰ
ਉਹ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਸੁੱਚਾ ਸੇਵਕ
ਪਾਤਰ ਸੀ ਮਿਲਿਆ 'ਪਾਤਰ' ਨੂੰ
ਲਾਕੇ ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਲੂਣ ਟਮਾਟਰ ਨੂੰ
ਖਾਲੀ ਕਰ ਗਏ ਯਾਰ "ਕਵਾਰਟਰ" ਨੂੰ
ਹੁਣ ਡਬਲ ਮੁਬਾਰਕ ਪਾਤਰ ਨੂੰ

ਸੁਰਜੀਤ ਗੱਗ 9463389628

Wednesday, 8 February 2012

ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ

ਗੀਤ
 ਕਦੇ ਮੇਰਿਆਂ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਦ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ।
 ਪਹਿਲੀ ਤੱਕਣੀ ,ਚ ਤੈਨੂੰ ਹੋ ਜਾਣਾ ਪਿਆਰ ।
 ਮੁੱਖ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇ ਹੋਵੇ ਖਿੜਿਆ ਗੁਲਾਬ ।
 ਦੋ ਨੈਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਡੁੱਲ ਡੁੱਲ ਪੈਂਦੀ ਏ ਸ਼ਰਾਬ ।
 ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ ਜਿਵੇ ਮੋਤੀ ਘੜੇ ਕਿਸੇ ਸੁਨਿਆਰ ।
 ਜਦੋਂ ਪੁਰੇ ਦੀ ਹਵਾ ,ਚ ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਉੱਡਦੇ ।
 ਸੱਚ ਜਾਣੀ ਦੇਖ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਹੋਸ਼ ਉਡਦੇ ।
 ਇੰਝ ਜਾਪੇ ਜਿਵੇ ਹੋਣੀ ਹੁਣੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਫੁਹਾਰ ।
 ਤਾਜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਮਹਿਕੇ ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੰਗ ।
 ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਮ ਹਿਆ ਨਾਲੇ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ ਸੰਗ ।
 ਤੇਰੇ ਜੋਬਨੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਖੁਮਾਰ ।
 ਮੇਰੀ ਇਕੋ ਹੀ ਦੁਆ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗੇ ਨਾ ਨਜ਼ਰ ।
 ਰੱਬ ਕਰੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਮੇਰੀ ਵੀ ਉਮਰ ।
 ਮੇਰੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾ ਕਦੀ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ।
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ  ਸੰਧੂ

ਜਗਜੀਤ ਕੌਰ ਜੌਹਲ

ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ
ਧੰਨ ਧੰਨ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ,ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਸੀ,
 ਉਦੋਂ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਸਿਖਰਾਂ ਤੇ ਸੀ ੧
 ਪਰਜਾ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਸੀ ੧
 ਜਿਲਤ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਕਟਦੀ ਸੀ ੧
 ਵਹਿਮਾਂ ਭਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਸੀ ਜਨਤਾ
ਬ੍ਰ੍ਹ੍ਮਨਵਾਦ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਭਰਦੀ ਸੀ ੧
 ਨਿਰਬਲ ਪਰਜਾ ਕੁਰਲਾ ਉਠੀ ਸੀ ੧
 ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਭਰਮ ਮਿਟਾਏ ੧
 ਜਾਤਾਂ ,ਪਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਲੋਕੇ ,ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾਏ ੧
 ਛੋਟੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁਖਤਾ ਦੀ ਬਰਬਤਾ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿਤਾ ੧
 ਆਪਣੀ ਇਲਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਘਮੰਡੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤਹੀਨ ਕੀਤਾ ੧
 ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁਖਤਾ ਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਤਾ ੧
 ਅੱਜ ਬਾਬਾ ਜੀ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ ੧
 ਹੁਣ ਫਿਰ ਪੰਜ ਵਿਕਾਰ ਮਨੁਖਤਾ ਉਪਰ ਬਹੁਤ ਹਾਵੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ੧
 ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਉਪਰ ,ਤੁਹਾਡੇ ਝੂਠੇ ਪੁਜਾਰੀ ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ ੧
 ਮਣਾਂ ਮੂੰਹ ਧੰਨ ਇਕਠਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ੧
 ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਫਰਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਅਸੂਲਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ੧
 ਬਾਬ ਜੀ ,ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਭੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜ ਰਹੇ ਹਨ ੧
 ਮੁੜ ਜਾਤਾਂ ਪਾਤਾਂ ਦਾ ਪਾੜਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ ੧
 ਹੋਉਮੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਟਿਕਣ ਨਹੀ ਦਿੰਦੀ ੧
 ਇਹ ਤੇਰੇ ਨੇਕ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰਹ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ੧
 ਬਾਬ ਜੀ ਕੁਝ ਕਰੋ !
 ਨਹੀ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਘਾਣ ਉਸ ਹੀ ਪਧਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਸੀ ੧
 ਸਾਥੋਂ ਇਹ ਸਮਝਾਏ ਨਹੀ ਜਾਂਦੇ !
 ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੂੜ ਦਾ ਪਸਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੀ !
 ਬਾਬ ਜੀ ਜ਼ਰੂਰ ਆਓ !
ਤੁਹਾਡੀ ਨਿਮਾਣੀ ਜਿਹੀ ਦਾਸੀ
ਜਗਜੀਤ ਕੌਰ ਜੌਹਲ, Warwickshire, United Kingdom

ਅਮਰ 'ਸੂਫੀ'

ਗ਼ਜ਼ਲ
ਵੈਦਾਂ .ਨਾਲੋਂ ..ਗੱਲ. .ਨਿਆਰੀ. .ਕੌਣ ..ਕਰੇ ?
 ਟੁੱਟੇ .ਦਿਲ .ਦੀ .ਦੂਰ. ਬਿਮਾਰੀ .ਕੌਣ .ਕਰੇ ?

ਹੌਕੇ,. ਹਾਵੇ .ਦਿਲ.. ਦੇ .ਵਿਹੜੇ .ਆ .ਬਹਿੰਦੇ,
 ਨਿੱਤ ..ਇਹਨਾਂ ..ਦੀ .ਖਾਤਰਦਾਰੀ ਕੌਣ ਕਰੇ ?

ਪਿੰਡੇ ....ਉੱਤੇ.. .ਵੇਲਾਂ.. .ਬੂਟੇ... ਪੈ... ਜਾਂਦੇ,
 ਰੂਹ .ਦੇ. .ਉੱਤੇ. .ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ.. ਕੌਣ.. ਕਰੇ ?

ਹੁਸਨ. ਇਸ਼ਕ. ਦਾ .ਰੱਟਾ .ਮੁੱਢ-ਕਦੀਮੋਂ. ਹੈ,
 ਇਹ .ਕਿ .ਦੋਹਾਂ. 'ਚੋਂ ..ਸਰਦਾਰੀ .ਕੌਣ. ਕਰੇ ?

ਸਿਦਕ .ਅਸਾਡਾ .ਪਰਖ. ਲਿਆ ਹੈ ਤੂੰ ਯਾਰਾ,
 ਪੂਰੀ ..ਸਾਡੀ ...ਪਰਖਣ-ਵਾਰੀ.. ਕੌਣ.. ਕਰੇ ?

ਕਿਹੜਾ. ਹੈ ..ਜੋ..ਲੁੱਟੇ ...ਸਾਡੇ ..ਚਾਵਾਂ.. ਨੂੰ,
 ਅਰਮਾਨਾਂ ..'ਤੇ ...ਗੋਲਾਬਾਰੀ.. ਕੌਣ ...ਕਰੇ ?

ਤੈਨੂੰ .ਕੌਣ ਮੁਹੱਬਤ .ਕਰਦੈ,. ਇਲਮ .ਨਹੀਂ ?
 ਤੇਰੇ ..ਨਾਂ.. 'ਤੇ ..ਅੱਖਰਕਾਰੀ.. ਕੌਣ.. ਕਰੇ ?

ਤੇਰੇ .ਪਿਆਰ .'ਚ ..ਝੱਲਾ .ਹੋ ਕੇ, .ਤੇਰੇ .ਨਾਂ,
 ਮੇਰੇ ..ਬਾਝੋਂ ..ਦੁਨੀਆ ..ਸਾਰੀ ..ਕੌਣ .ਕਰੇ ?

ਇੱਕੋ .ਹੀ .ਦਿਲ .ਸੀ,.ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਛੱਡਿਆ,
 ਦਿਲ .ਦਾ ..ਸੌਦਾ .ਵਾਰੀ .ਵਾਰੀ .ਕੌਣ .ਕਰੇ ?

ਹੁਸਨ .ਤੇਰੇ .ਤੋਂ ..ਸਦਕੇ .ਹਾਂ, .ਐਪਰ .ਤੇਰੇ,
 ਦਰ .'ਤੇ .ਸਜਦਾ .ਵਾਰੀ .ਵਾਰੀ .ਕੌਣ ਕਰੇ ?

ਤੇਰੇ ਹਿਜ਼ਰ 'ਚ ਚੈਨ ਗਵਾਇਆ, ਪੀੜ ਸਹੀ,
 ਇਹਨਾਂ .ਦਰਦਾਂ .ਦੀ .ਰੂ-ਦਾਰੀ .ਕੌਣ .ਕਰੇ ?

ਜੇ .ਕਰ .ਤੇਰੀ .ਪਾਕ .ਮੁਹੱਬਤ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
 ਤਾਂ .ਫਿਰ .ਏਥੇ .ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ .ਕੌਣ .ਕਰੇ ?

ਦਿਲ .ਦਾ ਦਰਦ ਪਰੋਣਾ ਔਖੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਵਿੱਚ,
 ਦੱਸੋ ! .ਏਦਾਂ ..ਹਾਰੀ ..ਸਾਰੀ ..ਕੌਣ .ਕਰੇ ?

ਔਖੀ ਬਹੁਤ ਗ਼ਜ਼ਲ ਕਹਿਣੀ ਜਗਤਾਰ ਜਿਹੀ,
 ਅੱਖਰ. ਅੱਖਰ .ਦੀ .ਸੁਰ-ਸਾਰੀ ਕੌਣ ਕਰੇ ?

ਹਰ .ਇੱਕ .ਬੰਦਾ ਅਪਣਾ ਚੰਮ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ,
 ਦੱਸੋ! .ਜ਼ੁਲਮ .'ਤੇ ਚੋਟ ਕਰਾਰੀ ਕੌਣ ਕਰੇ ?

ਹੱਕਾਂ .ਖਾਤਰ ..ਰੌਲਾ ..ਪਾਉਂਦੇ ..ਹਾਂ ..ਯਾਰੋ,
 ਸਿਰ .ਦੇਵਣ .ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੌਣ ਕਰੇ ?

ਧਨ .ਦੀ .ਭੁੱਖ .ਨੇ .ਬੰਦਾ ਲੋਭੀ ਕਰ ਦਿੱਤੈ,
 ਸੱਚੀ .ਸੁੱਚੀ ...ਪਹਿਰੇਦਾਰੀ..ਕੌਣ ..ਕਰੇ ?

'ਸੂਫੀ' .ਏਥੇ .ਬੰਦੇ .ਨੇ .ਸਭ .ਮਤਲਬ .ਦੇ,
 ਤੇਰੇ .ਬਾਝੋਂ .ਗੱਲ ..ਵਿਹਾਰੀ ..ਕੌਣ .ਕਰੇ ?
ਅਮਰ 'ਸੂਫੀ' 98555 43660

ਦਿਆਲ ਗੁੱਲੂ

ਉਦਾਸ ਮੌਸਮ
ਉਦਾਸ ਮੌਸਮ
ਉਦਾਸ ਦਿਲ
ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ
ਰੋ ਰਹੀ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ
ਮੁੱਠੀ ਜਿਹੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਮਜਬੂਰ
ਕੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਕੋਈ ਆ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ
ਕੋਈ ਵਿਛੱੜ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਅਜੇ
ਵਿਛੱੜਣ ਤੋਂ ਬਾਦ
ਮਿਲਣ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਤੇ ਹਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਦ
 ਵਿਛੜਣਾ ਵੀ ਹੈ
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ
ਪਰ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਦਿਲ
ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੇ . ਕੀਕੂੰ ਜਾਣੇ
ਕਿਵੇਂ ਚੁੱਪ ਕਰਾਵੇ ਖੁਦ ਨੂੰ
ਤਿੜ ਤਿੜ ਹੱਸਣ ਦੀ ਉਮਰੇ
ਦਿਲ ਉਸ ਦਾ ਤਿੜਕ ਤਿੜਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਕੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਕੋਈ ਵਿਛੜ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਤੇ ਦੂਰ ਅਸਮਾਨ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਅਜੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਤਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਹਿੱਕ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਸੀ
ਤੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ
ਵਰ੍ਹੇ ਰਹੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ
ਮੁੜ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ
 ਸੋ ਸੋਹਣੀਏ ਕੁੜੀਏ
 ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿਸੇ ਨੂੰ
ਅਲਵਿਦਾ ਆਖ
ਇਸ ਆਸ ਵਿੱਚ
ਕੀ ਨਵੀਂ ਸਵੇਰ
ਨਵੇਂ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ
ਨਵਾਂ ਮਿਲਣ ਜਰੂਰੀ ਹੈ
ਇਸੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਂ 'ਉਡੀਕ' ਜੀਂਦੀ ਹੈ !
ਦਿਆਲ ਗੁੱਲੂ Fremont, California 

Friday, 3 February 2012

ਜਗਦੀਸ਼ ਕੌਰ

ਲਾਗਵਾਂ-ਜਾਦੂ

ਇਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ,
ਜ਼ਲਾਲਤ ਤੇ ਬੇਕਦਰੀ
ਦੇ ਨਦੀਨ
ਘਟਾ ਦਿੰਦੇ ਨੇ

ਮੇਰੇ ਆਤਮ-ਬਲ ਦਾ ਝਾੜ
ਪੈਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ
ਬੱਲੀਆਂ 'ਚ ਰਸ

ਕਿ ਸੁੱਕ ਕੇ ਫਲ਼
ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਫੋਕਾ ਤੇ ਖ਼ਾਲੀ...!
ਘਰ ਦੇ ਗਮਲਿਆਂ ਦੀ
ਕਰ ਕੇ ਗੋਡੀ

ਪੁੱਟ ਸੁੱਟਦੀ ਹਾਂ
ਘਾਹ-ਫੂਸ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀਆਂ
ਖੌਰੇ ਕੋਈ
ਲਾਗਵਾਂ-ਜਾਦੂ ਹੀ

ਅਸਰ ਕਰ ਜਾਵੇ....!

ਜਗਦੀਸ਼ ਕੌਰ