ਮੇਰੇ ਦਰਦ ਭਰੇ ਗੀਤ
ਪੌਣਾਂ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ
ਸਭ ਪਾਸੇ ਪਸਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਖਾਮੋਸ਼ੀ
ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਵਿਰਲਾਪ
ਪੂਰੀ ਰਾਤ
ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜਸ਼ਨ
ਪੀੜਾਂ ਸੰਗ
ਦਰਦ ਭਰੇ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ
ਇਹ ਵੀ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਆਨੰਦ ਹੈ
ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਮਨ ਨੂੰ ਸਕੂਨ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਹੋਣਾ
ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਅ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਇਸ ਤਰਾਂ ਤੇਰੇ ਹਿਜਰ 'ਚ
ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁੰ ਜਰੂਰ ਆਉਣਾ ਸੀ
ਇਹ ਕਹਿਣ ਕਿ
ਕਦੇ ਇਕ ਗੀਤਾ ਵਸਲ ਦਾ ਵੀ ਗਾ ਲੈ
ਜਾਂ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਛੋੜੇ 'ਚ ਹੀ
ਤੜਫਦੇ ਗੀਤ ਗਾਵੇਂਗਾ
ਪਰ ਸੱਚ ਜਾਣੀ
ਤੇਰੇ ਹਿਜ਼ਰ 'ਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿਣ ਦਾ
ਅਨੰਦ ਹੀ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਹੈ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਯਾਰਾਂ ਸੰਗ ਰਲ
ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਊਂਦਾ
ਭੰਗੜੇ ਪਾਉਂਦਾ ਫਿਰਦਾ
ਅਜੋਕੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਗਭਰੂਆਂ ਵਾਂਗ
ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਮਰੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਾਂਗ
ਮੇਰੇ ਚਾਅ ਵੀ ਮਰ ਗਏ ਸਨ
ਅਲ੍ਹੜ ਉਮਰੇ ਹੀ
ਮੈਂ ਫੇਰ ਕਦੇ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਨਹੀਂ ਹੱਸਿਆ
ਅੱਜ ਤੱਕ
ਤੇ ਹੁਣ ਹੰਡਾ ਰਿਹਾ ਹਿਜ਼ਰ ਦੀ ਜੂਨ
ਪਰ ਤੈਂ ਵੀ ਕਦੇ ਤਰਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪੀ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦਰਦ ਸਮੇਟ
ਮੈਨੂੰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਸੀ ਸੁਰਖਰੂ
ਇਸ ਜੂਨ ਤੋਂ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਬੱਸ ਆਦੀ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆਂ
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਤੇ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਸੰਗ
ਰਲ ਕੇ ਗਮ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਦਾ
ਚਿੱਤ ਕਰੇ ਤਾਂ ਤੁੰ ਵੀ
ਕਦੇ ਸੁਣ ਜਾਂਈ ਮੇਰੇ ਦਰਦ ਭਰੇ ਗੀਤ।
ਭੁਪਿੰਦਰ ਪੁੰਨੀਵਾਲਾ
No comments:
Post a Comment