ਦਰੱਖਤ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਆਪਣੀ,
ਜਗਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ ,
ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਪੋਣ ਵਰਗੀ,
ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਗਾ ਤੇ ਕਦੇ ,
ਸਥਿਰ ਨਾ ਹੋਈ ,
ਉਹ ਪੋਣ ਕਦੇ ਸਾਡੀਆਂ,
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਵੀ ਚੱਲੀ,
ਪਰ ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਜਾ ਰਲੀ,
ਤੇ ਅਸੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ,
ਝੜਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ,
ਆਪਣੇ ਝੜਦੇ ਅਰਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ,
ਤੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਅਰਮਾਨਾਂ ਦੀ ਧੂਨੀ ਬਾਲ,
ਅੱਗ ਸੇਕਦੇ ਰਹੇ ,
ਤੇ ਅੱਜ ਉਸ ਬੰਜਰ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ,
ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵੀ ਬੰਜਰ ਹੈ,
ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਵੱਡਣ ਲਈ ਕੁਲਹਾੜੀ,
ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਢਣ ਲਈ ਖੰਜਰ ਹੈ,
ਦੇਖੋ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦਾ,
ਕੀ ਹੋਇਆ ਮੰਜਰ ਹੈ
ਰਿੰਕੂ ਸੈਣੀ,ਫਰੀਦਕੋਟ

No comments:
Post a Comment